نمایش نوار ابزار

ارزیابی بیمار در مراقبت های پیش بیمارستانی

چهارشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۵

بسمه تعالی
نشانه شناسی و معاینات بالینی

ارزيابي بيمار

به عنوان يك نكته عملي ،‌ توجه داشته باشيد كه مراقبتهاي اورژانس پيش بيمارستاني مجموعه اي از تصميم ها در مورد درمان و انتقال بيمار مي باشد . عامل راهنماي شما در اخذ تصميم در صحنه اورژانس يافته هاي حاصل از ارزيابي بيمار توسط شما مي باشد .براي اخذ تصميم مفيد جهت ارائه مراقبتهاي اورژانس بهتر به بيمار شما بايد با جمع آوري اطلاعات لازم ،‌ارزيابي بيمار را به ترتيب زير شروع كنيد:
– صحنه حادثه را ارزيابي كنيد .
– يك ارزيابي اوليه انجام دهيد .
– اگر لازم است ستون مهره هاي بيمار را بي حركت سازيد .
– شرايط تهديد كننده حيات راتشخيص داده و درمان كنيد .
– يك تاريخچه كامل گرفته و معاينه فيزيكي هدفدار انجام دهيد .
– در بيمار با شرايط آشكار تهديد كننده حيات ،‌ زمينه انتقال را فراهم كنيد .
– در بيماراني كه شرايط تهديد كننده حيات ندارند ،‌ در صحنه حادثه يك معاينه فيزيكي جزء‌ به جزء انجام دهيد .
– علايم حياتي را مجدداً‌ ارزيابي كنيد .
– حين انتقال بيمار نيز ، به ارزيابي خود را ادامه دهيد .

ارزيابي بيمارشامل سه بخش است :
ارزيابي صحنه حادثه -ارزيابي اوليه -ارزيابي حين انتقال بيمار

ارزيابي صحنه حادثه :
ارزيابي صحنه حادثه ، به محض ورود به صحنه ، ضروري مي باشد . ارزيابي صحنه حادثه يك ارزيابي سريع از صحنه و اطراف آن مي باشد كه قبل از ورود به صحنه و شروع اقدامات حمايتي از بيمار ، اطلاعات بيشتري در مورد امنيت صحنه ،‌مكانيسم آسيب و نوع بيماري در اختيار شما و همكارتان قرار مي دهد .

جدول ۱-۸ ارزيابي صحنه حادثه
اقدامات محافظت از خود
امنيت صحنه
تعيين مكانيسم آسيب يا نوع بيماري
تعيين تعداد بيماران
درخواست كمك بيشتر
توجه به بي حركت كردن مهره هاي گردني

محافظت از خود :
در شروع اعزام به هر صحنه اورژانس ، شما بايد از تجهيزات محافظت از خود استفاده كنيد تا خطر تماس شما با بيماريهاي واگير كاهش يابد .
بهترين روش براي كاهش خطر تماس ، رعايت كردن احتياطات مربوط به محافظت از خود مي باشد بعنوان اساس محافظت از خود ، تصور كنيد كه تمام مايعات بدن خطر احتمالي انتقال عفونت را دارا مي باشند .
قبل از اينكه از آمبولانس پياده شويد ،‌شما و همكارتان بايدتجهيزات محافظتي مناسب راپوشيده باشيد . استفاده از دستكش هميشه ضروري مي باشد . همچنين اگر مقادير فراواني خون يا ساير مايعات بدن در اطراف بيمار وجود دارد محافظت از چشم ‌، پوشيدن ماسك و گان نيز ضروري مي باشد . هنگامي كه خطر پاشيدن خون يا ساير مايعات بدن ، روي سر و صورت شما وجود دارد محافظت از چشم با عينك ‌نياز مي باشد . همچنين اگر نياز باشد بايد ماسك و گان نيز بپوشيد و استفاده از اين وسايل را قبل از ورود به صحنه حادثه بر خود واجب بدانيد .
اگر صحنه پوشيده از مواد سمي يا آتش است يا وارد صحنه نشويد يا لباس مخصوص آن موقعيت را بپوشيد .
امنيت صحنه :
بر اساس چگونگي ارزيابي امنيت صحنه حادثه ، سلامت تكنسين پايه فوريتهاي پزشكي تضمين مي شود . اگر آسيبي به شما برسد ،‌ نمي توانيد به بيمارتان كمك كنيد .
حفاظت شخصي :
قبل از اينكه از آمبولانس پياده شويد خطرهاي احتمالي زير را جستجو كنيد .
– روي دادن ترافيك
– سطوح ناپايدار مثل تكه هاي يخ ،‌ شن يا سنگ ريزه هاي شل ،‌سطوح داراي شيب
– نشت كردن گازوئيل يا سوخت ديزلي
– وجود اطرافيان خشمگين يا احساس وجود خشونت در صحنه
– دود يا آتش
– مواد سمي يا مضر احتمالي
– ساير خطرات موجود در صحنه حادثه يا امداد
– صحنه هاي جنايت

ارزیابی اولیه بیماریامصدوم
پس از اطمینان از امنیت کامل محل استقرار خود و مصدوم یا بیمار باید به ارزیابی اولیه همه گونه علایم حیاتی و هر عاملی که حیات مصدوم را در معرض خطر قرار دهد، بپردازد. در این ارزیابی سوال مهم این است که آیا مصدوم بیهوش است و یا موارد تهدید کننده حیات وجود دارد؟ در این مورد بلافاصله اقدامات لازم جهت رفع خطر را انجام دهید. هر فرد بیهوش باید در معرض خطر تلقی شود زیرا راه هوایی وی ممکن است بسته شده و به توقف وی بیانجامد.

بررسی سطح هوشیاری (A.V.P.U) :
به ترتیب آیا مصدوم هوشیاری دارد(A)، آیا با صدا زدن مصدوم واکنش میدهد(V)، آیا با محرک درد مصدوم واکنش نشان میدهد (P)، در پایان مصدوم بی هوش است (U) .
باز کردن مجاری هوایی: (Air way)
سعی کنید مجاری هوایی را باز کنید. به عقب افتادن زبان و قرار گرفتن آن در برابر گلو شایعترین علت انسداد و راه هوایی در مصدومین بیهوش است. اجسام خارجی و آسیب به مجاری هوایی نیز می‌توانند باعث انسداد راه هوایی شوند.
علایم انسداد راه هوایی: در صورت انسداد کامل هوای تنفسی به گوش نمی‌رسد و صورت و لبها کبود است و در انسداد ناقص راه هوایی صدای غلغل ، خرخر به گوش می‌رسد. و ورود و خروج هوا به ریه خوب انجام نمی‌گیرد.
تنفس را بررسی کنید: (Breathing)
اگر راه هوایی مصدوم باز بود، تنفس او را چک کنید که آیا تنفسی دارد یا نه؟ پس از باز نمودن راه هوایی با مانور سر عقب و چانه بالا ، سر خود را نزدیک دهان مصدوم آورده سعی کنید با گوشتان صدای تنفس را بشنوید. با لاله گوش حرکت صدا را در مقابل دهان و بینی مصدوم حس کنید و با چشمهایتان حرکت قفسه سینه وی را ببینید. اگر تنفس دارد و بیهوش است او را در وضعیت بهبود قرار دهید (یعنی به پهلو ، طوریکه پای بالایش به سمت جلو و دست زیرش به سمت عقب برود.) تا ترشحات طبیعی دهان (یا استفراغ) وی وارد ریه‌ها نشود. و اگر تنفس ندارد و تنفس به او بدهید.

گردش خون بیمار را بررسی کنید:
نبض گردنی یا نبض کاروتید بیمار را برای اطمینان از وجود گردش خون و عملکرد طبیعی قلب چک کنید.

بررسی وجود خونریزی
وجود خونریزیهای شدید سبب از دست رفتن خون و نرسیدن خون به اندامهای حیاتی مانند مغز و کلیه و سرانجام پدیدار شدن شوک می‌شود.
پس از کنترل A.B.C بیمار و پس از اطمینان از اینکه راه هوایی باز است (A) بیمار به خوبی نفس می‌کشد (B) و جریان خون به خوبی در رگها جاری است (C)(یعنی بیمار نبض دارد)، که ارزیابی اولیه نام دارد. در مرحله بعدی ارزیابی کیفیت علایم حیاتی بیمار را بررسی می‌کنیم. علایم حیاتی عبارتند از نبض ، تنفس ، وضعیت پوست ، سطح هوشیاری و فشار خون.

معاینه مصدوم
معاینه بالینی مصدوم باید پس از بررسی و اطمینان از طبیعی بودن علائم حیاتی بیمار انجام شود که برای معاینه همیشه از سر به سمت پایین معاینه می‌کنیم.

دهان
تنفس را چک کنید. به عمق ، میزان و ماهیت آن (اینکه تنفس آسان است یا مشکل و صدادار یا آرام است) توجه کنید. به بو توجه کنید. سریعا داخل دهان را بگردید تا مطمئن شوید چیزهایی مثل استفراغ ، خون ، غذا ، دندان مصنوعی و غیره که باعث بند آمدن نفس بیمار می‌شوند، در دهان وجود ندارد. لبها را چک کنید و ببینید آیا سوخته یا بیرنگ هستند یا نه که احتمالا علامت مسمومیت هستند. پشت لبها را نگاه کنید و دقت کنید که آیا کبودی وجود دارد چون کبودی لبها نشانه خفگی است. دندانها را آزمایش کنید. اطمینان یابید که دندان لقی به گلوی بیمار نیفتاده باشد. مطمئن شوید که دندانهای مصنوعی محکم به لثه چسبیده‌اند. در غیر اینصورت دندانها را خارج کنید.
جمجمه
با ملایمت سر را از زمین بلند کنید، به دنبال خونریزی ، ورم یا برآمدگی ، فرورفتگی بگردید. اینها ممکن است نشانه شکستگی در جمجمه باشند.
گردن و ستون فقرات
یقه را شل کنید. انگشتان خود را روی ستون فقرات قرار دهید و از بالای گردن تا به پایین تا آنجا که دستتان می‌رسد انگشتان خود را با ملایمت در فرورفتگی پشت قرار دهید و بدون آنکه باعث حرکت مصدوم شوید یا لباسش را درآورید از روی لباس تا آنجا که ممکن است بالا و پایین پشت را بگردید تا اطمینان حاصل کنید که در رفتگی و یا شکستگی روی ستون فقرات وجود دارد یا خیر؟ به وجود یا عدم وجود بی‌نظمی در ستون فقرات دقت کنید. چون بی‌نظمی در ستون فقرات احتمالا نشانه شکستگی است. مصدومی را که احتمال می‌دهید آسیب مهره‌های گردنی یا کمری داشته باشد، تکان ندهید بخصوص اگر بیهوش باشد. برای معاینه از هر دو دست استفاده نمایید، به صورتی که بتوانید دو سمت بدن را با هم مقایسه کنید.
بینی و گوشها
باید از نظر اشیاء خارجی چک شوند. در بینی و گوشها بدنبال نشانه‌هایی از خون و یا مایع شفاف نخاعی یا مخلوط هردو باشید که احتمال دارد بیانگر شکستگی در جمجمه باشند. در گوش مصدوم صحبت کنید تا شنوایی او را بسنجید.
صورت
به رنگ صورت دقت کنید، ممکن است رنگ پریده یا برافروخته باشد، و حتی ممکن است در صورت اشکال در تنفس کبود باشد. در همان حال به حرارت صورت توجه کنید. ببینید که به طور غیرعادی سرد است یا گرم. به حالت پوست توجه کنید که خشک ، مرطوب یا عرق کرده است یا خیر؟

ارزيابي حين انتقال بيمار
آمبولانس را در مكاني كه به نظر شما و همكارتان امن مي باشد پارك كنيد . در عين حال بايد آمبولانس جايي باشد كه امكان دسترسي سريع به بيمار و تجهيزات وجود داشته باشد .
در خيلي از موارد ،‌نيروهاي پليس قبل از شما در صحنه ، حاضر شده اند . در اين صورت ، بايد قبل از ورود به صحنه با آنها مشورت كنيد .
اگر صحنه جنايي مي باشد مطمئن شويد كه قوانين محلي اجرا شده است .
همچنين مطمئن باشيد كه اگر بيمار مشكوك به قتل است نيروهاي پليس با شما همكاري خواهند كرد . اگر وارد صحنه اي شده ايد كه براي شما و همكارتان امن نمي باشد به بيمار كمك نكنيد .

توجه بعدي شما بايد به حفظ امنيت ساير بيماران و اطرافيان باشد . اين موضوع وظيفه ساده اي نيست . اطرافياني كه تلاش براي كمك به شما دارند يا در اقدامات شما دخالت مي كنند ،‌مي توانند باعث ايجاد مشكل شوند .
از خودتان محافظت كنيد و اطرافيان را يا به يك منطقه امن هدايت كنيد يا انجام وظيفه خاصي را به آنها بسپاريد .
مطمئن ساختن صحنه حادثه نامطمئن :
گاهي شما و همكارتان قادر نخواهيد بود به يك صحنه حادثه امن وارد شويد . زيرا يا نياز به آزاد سازي و در آوردن بيماران وجود دارد يا احتمال وجود مواد سمي و مضر در صحنه مي باشد يا تعداد بيماران زياد است و شما به تنهايي نميتوانيد از عهده آنها بر آئيد .
در چنين شرايطي به نظر مي رسد فراهم كردن اقدامات حمايتي براي فرد بيمار يا مجروح بسيار مشكل باشد . با اين وجود محافظت از خود و همكارتان مهم تر مي باشد .

اگر شما نياز به كمك بيشتري براي كار در صحنه حادثه داريد براي درخواست كمك ترديد نكنيد ، تا حد امكان ، نوع كمكي را كه نياز داريد مشخص كنيد .
به ياد داشته باشيد كه درخواست كمك اضافي مثل تيم نجات،‌ نيروي پليس يا ساير واحدهاي اورژانس ، براي حاضر شدن در صحنه ، زمان مي خواهد .
تعيين مكانيسم آسيب يا نوع بيماري :
يكي از خطرات عمده در ارزيابي پيش بيمارستاني اشتباه در تقسيم بندي بيماران بعنوان بيمار ترومايي و طبي مي باشد . به ياد داشته باشيد كه اساس يك ارزيابي خوب از بيمار ، يكسان است به جز موارد خاص كه چگونگي ارزيابي در بيمار ترومايي و طبي متفاوت ميباشد .
ارزيابي دقيق صحنه شامل مكانيسم احتمالي تروما يا نوع بيماري ، همراه با كسب ساير اطلاعات ،‌ شما را در يك مسير خاص ، هدايت خواهد كرد .

اعضاي خانواده ، نيروي هاي پليس يا اطرافيان مي توانندعلت تماس با ۱۱۵ را براي شما توضيح دهند .
پس از تكميل ارزيابي ،‌‌ شما شروع به نتيجه گيري خواهيد كرد كه آيا مشكل اصلي بيمار شما تروما است يا مشكل طبي . شما بايد به اطلاعات بدست آمده از اعضاي خانواده يا اطرافيان اطمينان كنيد .

تعداد بيماران را در صحنه حادثه مشخص كنيد . اگر تعداد بيماران بيشتر از حدي است كه از عهده تيم شما بر آيد درخواست كمك بيشتر كنيد . قبل از تماس با بيمار و دسته بندي بيماران ،‌كمك اضافي را درخواست كنيد .كمتر انتظار مي رود كه پس از شروع مراقبت از بيمار ، درخواست كمك اضافي كنيد .

دیدگاه ها